Beteja e Dyrrahut

Në vitin 49 para Krishtit, Republika Romake u zu edhe një herë në luftë të përgjakshme civile. Në zemër të kësaj lufte qëndronin dy komandantët më të mëdhenj romakë të gjallë dhe ish-aleatët, Pompeu i Madh dhe Jul Cezari, ku secili nga ta kishte ndërtuar fraksionet e veta brenda oligarkisë romake duke refuzuar të bënte kompromis. Lufta civile e mëvonshme do të bëhej për kontrollin e Republikës, ku të dy ishin të vendosur për të rivendosur paqen dhe stabilitetin në Romë, por nën udhëheqjen e tyre. Megjithatë, pavarësisht nga kjo përplasje, kaluan tetëmbëdhjetë muaj para se të dy burrat të takoheshin në betejë, në Dyrrah të Shqipërisë.Gareth Sampson përshkruan sfondin strategjik, duke përshkruar fushatat e hershme të luftës civile dhe fraksionet e Cezarit dhe Pompeut që luftuan për kontrollin e burimeve të mëdha të Republikës. Vetë Beteja e Dyrrahut është analizuar për të përcaktuar pikat e forta dhe të dobëta të të dy ushtrive dhe komandantëve të tyre të ndryshëm, si dhe taktikat epërdorura në fazat e betejës e cila kulmoi me fitoren e Pompeut. Fokusi i është dhënë edhe pasojave të betejës që nxori Cezarin të mundur dhe Pompeun në epërsi.